|
FALİH RIFKI ATAY
1894'te İstanbul'da doğdu. Darülfünun
(İstanbul Üniversitesi) Edebiyat Fakültesi'ni bitirdi. 20
Mart 1971'de İstanbul'da yaşamını yitirdi. 1911'de "Tecelli"
dergisinde ilk
şiirleri,
Servet-i Fünun dergisinde ilk denemeleri yayınlandı.
1913'te Tanin
gazetesinin
başyazarı oldu. İstanbul mektupları, röportajlar, köşe
yazıları yazdı. 1913-1914'te Bahriye ve Dahiliye
kalemlerinde çalıştı. 1'inci Dünya Savaşı'nda yedeksubay
olarak Suriye'de bulundu. 4'üncü Ordu Komutanı Cemal
Paşa'nın özel kaleminde görev yaptı. Cemal Paşa Bahriye
Nazırı olunca bakanlıkta çalışmaya başladı. Heybeliada
Çarkçı Mektebi'nde
Türkçe
öğretmenliği yaptı. 1918'de birkaç arkadaşıyla birlikte
Akşam gazetesini kurdu. Gazetenin
Kurtuluş Savaşı'nı desteklemesi nedeniyle divan-ı harpte
yargılanıp tutuklandı. 2'nci İnönü
Savaşı'nın kazanılmasından sonra serbest bırakıldı,
Anadolu'ya geçti. 1922'den sonra Bolu ve Ankara milletvekili
olarak Meclis'e girdi. Atatürk'e yakın kişiler arasında yer
aldı. Cumhuriyet Halk Partisi'nin yayın organı olan
Hakimiyet-i Milliye
gazetesinde, ardından Ulus'ta yayınlanan köşe
yazılarında, Osmanlı Devleti'nden Cumhuriyet'e geçişin
yarattığı sorunlar üzerinde durdu. Yapılan reformları ve
Batılılaşma çalışmalarını savundu. Gezi yazılarıyla
Cumhuriyet döneminin ilk örneklerini verdi. 1950'de
Demokrat Parti iktidarından sonra 1952'de İstanbul'da
"Dünya"
gazetesini
kurdu. Yaşamının sonuna kadar bu
gazetede başyazılar
ve röportajlar yazdı.
ESERLERİ
FIKRA:
Niçin Kurtulmamak (1953)
Çile (1955)
İnanç (1965)
Kurtuluş (1966)
Pazar Konuşmaları (1966)
Bayrak (1970)
ANI:
Atatürk'ün
Bana Anlattıkları (1955)
Çankaya (1961)
Atatürk Ne İdi (1968)
GEZİ:
Faşist Roma, Kemalist Tiran, Kaybolmuş Makedonya (1930)
Denizaşırı (1931)
Yeni Rusya (1931)
Moskova-Roma (1932)
Bizim Akdeniz (1934)
Taymis Kıyıları (1934)
Tuna Kıyıları (1938)
Hind (1944)
Yolcu Defteri (1946)
|
|