30 Mart 1910'da İstanbul’da doğdu. 29 Ocak 1957'de
İstanbul'da yaşamını yitirdi. Mütareke yıllarında yatılı
olarak başladığı Galatasaray Lisesi’nden 1931 yılında,
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden 1936 yılında
mezun oldu. Hukuk Fakültesi’nde iken Cumhuriyet
gazetesi muhasebe
servisinde, mezuniyetinden sonra Emlak Kredi Bankası’nda
çalıştı. Daha sonra Milli Eğitim Basımevi Tashih Bürosu’nda
görev yaptı. Kalp hastalığı üzerine evine çekilerek Varlık
Yayınevi’nin yayın işleriyle meşgul oldu. Lise öğrenciliği
yıllarında şiir yazmaya başladı. İlk şiiri 1927'de
Servet-i Fünun dergisinde yayınlandı. Bu dergide
tanıştığı arkadaşlarıyla "Yedi
Meşale" topluluğuna katıldı. Bir süre Milliyet
gazetesinin
edebiyat
sayfasına ve İçtihad dergisine yazılar yazdı. Varlık, Yücel
ve Ataç dergisinde de yazı ve şiirleri yayınlandı. Çoğunu
hece ölçüsüyle yazdığı şiirlerinde Batı nazım biçimlerini
kullandı ama içerikte
19. Yüzyıl edebiyatı anlayışına bağlı kaldı. Şiirlerinde
çocukluk
anıları, ev ve aile sevgisi, yoksullara karşı duyarlılık,
küçük mutlulukların sevinci, Tanrı'ya ve yazgıya boyun eğiş,
ölüm ve ötesi gibi konuları işledi. Hecenin yanısıra
özellikle son dönemlerinde serbest biçimde ve duru bir dille
yumuşak, hüzünlü ve açık
şiirler
yazdı.
Öykülerinde ise çoğunlukla anılarını anlattı.
ESERLERİ
ŞİİR:
Sebil ve Güvercinler (1943)
Geçen Zaman (1947, 1961)
Nefes Almak (1957, 1962)
HİKAYE:
Mesut İnsanlar
Fotoğrafhanesi (1952)
Değişen İstanbul (1959)