4 Ağustos 1927’de Ankara’da doğdu. 22 Ağustos 1985’te
İstanbul’da yaşamını yitirdi. Babası subaydı. İlk öğrenimini
çeşitli kentlerde tamamladı. 1946'da Bursa Işıklar
Lisesi’ni, 1947'de Askeri Memurlar Okulu’nu bitirdi. Bir
süre orduda subay olarak görev yaptı. 1958’de ordudan
ayrıldı. Türkiye Selüloz ve Kağıt Fabrikaları Ankara Bürosu
ile Sanayi Bakanlığı'nda çalıştı. 1968'de emekliye ayrıldı.
İstanbul'a yerleşti. Yaşamını serbest yazar olarak sürdürdü.
1969'da öykü yazarı
Tomris Uyar ile evlendi. İlk şiiri "Yad" Haziran 1947’de
Yedigün dergisinde çıktı. Çeşitli
dergilerde yer alan
şiirleriyle adını duyurdu. Ölçülü, uyaklı ilk dönem
şiirlerinde daha çok kişisel yaşantısı üzerinde durdu. Aşk,
ayrılık, ölüm temalarını işlediği bu dönem şiirlerinde
Garip akımının izleri görülür. Daha sonra yoğun
imgelerin ve simgeci bir söyleyişin etkili olduğu
şiirleriyle
İkinci Yeni'nin başlıca şairlerinden biri oldu. Sanatını
halk şiirinin deyişleri ve
divan şiirinin biçimlerinden yararlanarak geliştirdi.
Büyük kent yaşamını bütün karmaşıklığı, parçalılığı ve
sarsıntılarıyla içeren bir şiir oluşturdu. Lirik şiirin
geleneksel sınırlarını zorladı. Şiirle düzyazı arasındaki
ayrımı ortadan kaldırdı. Son dönem şiirlerinde başlangıçtaki
zengin doku giderek yalınşlaştı, daha karamsar olmaya
başladığı görüldü. Türk şiiri üzerine yazıları ve edebiyat
eleştirileriyle de ilgi topladı. Şiirleri İngilizce,
Fransızca ve Sırpça'ya çevrildi.
ESERLERİ
ŞİİR:
Arz-ı Hal (1949)
Türkiyem (1952-1963)
Dünyanın En Güzel Arabistanı (1959)
Tütünler Islak (1962)
Her Pazartesi (1968)
Divan (1970)
Toplandılar (1974)
Toplu Şiirler (1981, ilk dört kitaptaki şiirleri)
Kayayı Delen İncir (1982)
Dün Yok mu (1984)
Büyük Saat (Son yazdıklarıyla birlikte bütün şiirleri 1984)
İNCELEME:
Bir Şiirden (1984)
ÖDÜLLERİ
1963 Yeditepe Şiir Armağanı Tütünler Islak ile
1975 Türk Dil Kurumu Çeviri Ödülü Lucretius'tan Evrenin
Yapısı çevirisi ile (Tomris Uyar'la birlikte)
1981
Behçet Necatigil Şiir Ödülü Kayayı Delen İncir ile
1984 Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü Büyük Saat ile