12 Ağustos 1875’te İstanbul’da doğdu. 23 Aralık 1931’de yine
İstanbul’da yaşamını yitirdi. Türk edebiyatında psikolojik
roman türünün ilk örneklerinden olan "Eylül" isimli
romanıyla tanınır. İlk ve orta öğrenimini İstanbul
Balat’taki mahalle mektebiyle, Soğukçeşme Askeri
Rüşdiyesi’nde yaptı. Bahriye mektebini bitirdi, deniz subayı
oldu. 1894’te staj için Girit’e, 1895’te Kiel kanalının
açılış töreni için Almanya’ya gönderildi. Trabya’da elçilik
gemilerinin irtibat subaylığına atandı. Üç kez evlendi.
1908’den sonra bahriyeden ayrılarak sadece
yazarlık yaptı. 1908-1909 arasında "Mehasin", 1923-1924
arasında "Süs" adlarında iki kadın dergisi yayınladı. Bir
süre ticaretle uğraştı. Yaşamının son yıllarını yoksulluk
içinde geçirdi. İlk öyküsünü 16 yaşında yazdı. "Düşüş"
isimli bu öykü Halit Ziya Uşaklıgil'in İzmir'de çıkardığı
"Hizmet" gazetesinde
yayınlandı. Mektep ve Servet-i Fünun dergilerindeki
yazılarıyla tanındı. Asıl ününü Servet-i Fünun'da tefrika
edilen "Eylül" adlı
romanıyla yaptı. 1946'da basılan bu roman,
Türk edebiyatındaki ilk psikolojik romandır. Konusu
karı-koca-aşık üçlü ilişkisi olan bu romanda, sade ve akıcı
bir dille ruhsal çözümlemelere yer verdi. Bu başarıyı diğer
eserlerinde yineleyemedi.
ESERLERİ
ROMAN:
Eylül (1901-1946)
Genç Kız Kalbi (1914-1946)
Karanfil ve Yasemin (1924)
Son Yıldız (1927)
Kan Damlası (1928)
Halas (1929)
ÖYKÜ:
İhtizar (1909)
Son Emel (1913)
Bir Aşkın Tarihi (1915)
İlk Temas, İlk Zevk (1922)
Eski Aşk Geceleri (1927)
OYUN:
Ferdi ve Şürekası (1909)
Cidal (1911)
Sansar (1920)
DÜZYAZI-ŞİİR:
Siyah İnciler