14 Nisan 1936'da İstanbul’da doğdu. Kabataş Erkek Lisesi'ni
bitirdi. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ndeki
eğitimini yarıda
bıraktı. İngiltere'ye gitti. BBC'nin Türkçe bölümünde
çalıştı. Londra Üniversitesi Edebiyat Fakültesi
Felsefe
Bölümü’nü bitirdi. Türkiye'ye döndükten sonra çeşitli
yayınevleri ve ansiklopedilerde görev aldı. Cumhuriyet,
Milliyet, Yeni Ortam
gazeteleri ve çeşitli dergilerde "Ali Hikmet" imzasıyla
inceleme, eleştiri ve denemeler yazdı. Mimar Sinan
Üniversitesi, İstanbul Teknik Üniversitesi ve Boğaziçi
Üniversitesi’nde öğretim görevlisi olarak çalıştı. İlk
şiirleri Kabataş Erkek Lisesi'nde edebiyat öğretmeni
Behçet
Necatigil yönetiminde çıkan "Dönüm" dergisinde yayınlandı.
Bu dönemde daha çok İkinci Yeni akımının etkisinde imgeci
şiirler yazdı. Sonraki yıllarda gelenekçilikle çağdaş bir
bakışı kaynaştıran, biçim ve özün dengelendiği bir düzey
sergiledi. İslam mistisizmi, özellikle de
tasavvuftan yararlanarak kendine özgü bir sözcük
dağarcığı geliştirdi.
ESERLERİ:
ŞİİR:
Bakış Kuşu (1969)
Bedreddin Üzerine Şiirler (1975)
Doğu Şiirleri (1977)
Yaz Şiirleri (1981)
Gizemli Şiirler (1984)
Zaman Şiirleri (1987)
Söylen Şiirleri (1989)
Ayna
Şiirleri
(1992)
Hüzün ki En Çok Yakışandır Bize (1989, toplu şiirler)
Gülün Ustası Yoktur (1993, toplu şiirler 1)
Erguvan Şiirler (1993, toplu şiirler 2)
Çöl Şiirleri (1996)
Akşam Şiirleri (1998)
DENEME-İNCELEME:
Felsefe ve Ulusal Kültür (1975)
Roman Kavramı ve Türk Romanı (1977)
Kültür Üzerine (1987)
Yazın Üzerine (1987)
Denemeler
Karşı Denemeler (1988)
ANLATI:
Taormina (1990)
ÖDÜLLERİ
1978 Yeditepe Şiir Armağanı
1987 Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü