İNSAN TORNASI
Görüşmeci
Öğretmen
Dekor;Sıradan bir ev... kanepe, sehpa, Atatürk portresi
GÖR.-:'Efendim ben bir kültür dergisinin görüşmecisiyim. Siz bir arkadaşımın oğlunun öğretmenisiniz, Sizden hep övgüyle söz ederdi. Emekli olduğunuzu söyledi. Sizinle bir görüşme yapmak istiyorum; ne dersiniz?
ÖĞR,- İşinize yarayacaksa yapın.
GÖR.- Çok teşekkür ederim. Efendim, ne kadar oldu ayrılalı.
ÖĞR.- İki ay oldu. Ağustosta emekli oldum.
GÖR.- Sayın hocam, kaç yaşındasınız?
ÖĞR- Kaç gösteriyorum?
GÖR- Altmış, altmış beş yaşında gösteriyorsunuz.
ÖĞR.- Elli yaşındayım, erken çöktük.
GÖR.- Bu elli yılın kaç yılını öğretmenliğe verdiniz?
ÖĞR.- Otuz yılımı verdim. Dile kolay, otuz yıl!
GÖR - Otuz yıl. Geriye baktığınızda ne görüyorsunuz hocam?
ÖĞR- Toz.
GÖR- Toz mu? Ne tozu?
ÖĞR.- Tebeşir tozu!
GÖR- Ha, evet. Sanatlı ve esprili konuşmayı seviyorsunuz...
ÖĞR- Bizim kuşak hep böyledir Boş sözlerden kaçınırız. Geriye baktığımda, gözleri ışıl ışıl parlayan çiçeklerimi, öğ¬rencilerimi görüyorum.
GÖR- Ne güzel! Emekli oldunuz, kendinizi nasıl hissediyorsu¬nuz?
ÖĞR- Yorgun, çok yorgun. Ama mutlu...
GÖR- Anlıyorum. Otuz yıl öğretmenlik yaptınız; şu an elinizde ne var?
ÖĞR--Bir kitap (Elindeki kitabı gösterir)
GÖR- Yani?
ÖĞR- Yâni her şey... Yine de irada oturuyorum. Bir evim bile yok
GÖR.- Emekli paranızla bir şey yapamadınız mı?
ÖĞR- Hiçbir şey yapmaya yetmedi. Bir konut kooperatifine girmek istedim. Sonra vazgeçtim,
GÖR.- Neden?
ÖĞR.-Düşündüm; o ev bitinceye kadar, yaş biter.
GÖR- Daha yaşınız gençtir, efendim.
ÖĞR- Evet, yaşınız yaşım genç, ama beynim yaşlı.
GÖR- Peki emekli paranızı ne yaptınız sonra?
ÖĞR- Şimdilik bankaya yatırdım. Emekli aylığım kiraya gidiyor. Geçimimizi de o parayla sağlamaya çalışıyoruz.
GÖR- Eşiniz de öğretmen miydi?
ÖĞR- Hayır, ev hanımıdır.
GÖR- Biraz da çocuklarınızdan söz eder misiniz?.
ÖĞR- Üç çocuğum var. İki kız bir erkek. Üçü de evli.
GÖR- Sokakta okula giden öğrencileri görünce neler hissediyorsunuz?
ÖĞR.- Okul benim yuvamdı. Şimdi kendimi yuvasından kovulmuş gibi hissediyorum. Sokağa çıktığım zaman, ayaklarım okulların önüne sürüklüyor beni.
GÖR- Bir öğretmen olarak. Öğretmeni tanımlar mısınız?
ÖĞR- Öğretmen, insan yapan bir tornadır.
GÖR.- Çok güzel tanımladınız. Nerelerde görev yaptınız en çok?
ÖĞR- Hep doğuda, köylerde çalıştım. Son beş altı kentte çalıştım.
GÖR-O köylerde kuşkusuz ilginç şeylerle karşılaştınız.Rica etsem birini anlatır mısınız.
ÖĞR: Ahh! Ne köyler ne insanlar gördüm! Bir köyde soyadı yüzünden çok zorluk çektim. Toprak. Köyde soyadı değişik bir ben vardım. Köy bir aşiretten ibaretti. Yabancıya kız vermediklerinden hepsi akrabaydı. İşin asıl yadırganacak yanı adlarının çoğunun da aynıydı: Ahmet, Mehmet, Ayşe, Fatma... Okulda altı tane Mehmet Toprak, dört tane Fatma Toprak vardı. Onları numarasıyla çağırıyordum.
GÖR- Çok ilginç! Unutamadığınız bir anınız var mı?
ÖĞR.- Anım çok. Bir olay beni çok duygulandırmışız. Olay bir yolculukta oldu. Otobüste bulunan yolculardan biri parasının çalındığını söyledi. Otobüs karıştı. Bir mola yerinde karakola çekildi otobüs. Polisler otobüs yolcularını sıra ile teker teker aramaya başladılar. Sıra bana gelince, o parası çalınan kişi, polise, "Bu beyefendi öğretmendir, onu arama¬yın" dedi. Diğer yolcular da "O öğretmendir!" dediler. Çok duygulandım. Bu olay öğretmene duyulan saygının, güve¬nin bir göstergesiydi. Tabi, bu olay çok eskilerde oldu.
GÖR.- Gerçekten anlamlı bir olay... Peki para bulundu mu?
OĞR.- Evet bulundu. Genç bir yolcunun üzerinde…
GÖR-Sizi üzmüş olacağım, hocam; birde acı anınızı anlatabilir misiniz?"
ÖĞR-Ne yazık ki acı anımda çok... Bîr gün bir öğrencim yanıma yaklaştı; utana sıkıla: "Öğretmenim çok açım. Bana bir ekmek parası verebilir misiniz? dedi. Çok üzüldüm. Cebimdeki paranın yarısını zorla verdim. Utanmaması gerektiğini söyledim. Çocuk birkaç ay sonra aldığı parayı geri vermek istedi. Almadım.
GÖR- Yüzlerce öğrenci yetiştirdiniz. Yüksek mevkiye gelmiş olan var mı?
ÖĞR-'Var. Bakanlığa kadar yükselen öğrencim oldu..
GÖR-Sağlığınız nasıl?
ÖĞR- Ülser,görme zayıflığı,ses kısıklığı,varis var. Posamız kaldı kısacası.
GÖR-Peki sayın hocanı, bundan sonra ne yapmayı düşünüyorsunuz?
ÖĞR- Anılarımı yazacağım.
GÖR- Milli Eğitim Bakanı olsaydınız, ilk iş olarak ne yapardınız?
ÖĞR- Öğretmenlerin sorunlarını öğrenmek için bir anket yapardım..
GÖR- Sayın hocam, en güzel görüşmemi sizinle yaptım. Bundan sonraki yaşamınızda size mutluluklar diler, teşekkür ederim,
ÖĞR.- Ben de teşekkür ederim. Arkadaşınızın oğluna da selamlar...
Umarım işine yarar sevgili Fuzuliye. 
Dilber MC Theme by HarzeM