en güzel öğretmen şiirleri buraya

[şeyhi]

merhaba arkadaşlar 24 Kasım Öğretmenler gününe kadar en beğendiğiniz öğretmen temalı şiirleri buraya yazabilir misiniz?
işte birincisi

ÖĞRETMEN   
   
 A’dan başlar aydınlık,
  Bir taş koyar bütün yapılarda temele öğretmen.
Soluğudur düşüncenin buğdaydan yalaza dek
Yeryüzünde ne varsa ondan gelmelidir,
Yeryüzüyle elele öğretmen.
       

Göz gözdür o, uzakları görürüz
Ağızdır o, türkü söyleriz haykırırız günlerden.
Ulaşırız erdem üstüne, gelecekler üstüne biz hep
Çizer büyük değirmisini
Uç olur da pergele öğretmen.


Hey hey, burası bir dağ köyü, kurda kuşa
Bırakılmış göğün kıyısına bırakılmış
83 toprak ev, 83 acı duman,
Çoluğuyla, çocuğuyla 415 karanlık
Kurtulacağız, el ayak kurtulacağız,
Bir okul yapıla, bir gele öğretmen.


Bir ışık, bir ışık daha,
Gecelerin içindeki ejderlerle dövüşür
Nice istemeseler de, nice önleseler de,
Uyandırır toplumunu
İyiye, doğruya, güzele öğretmen.

                                                              Fazıl Hüsnü Dağlarca

[a.hermenci]

SENİ SEVEN MEHMET'İN

Sana çiçekler getirdim;dikkatini çekmek için

Her sabah karşıladım;bir gülücük görmek için

Selam durdum en önde;bir günaydın bekledim

Okan'a gülümsedin;bana selam vermedin

 

Seni sevdim öğretmenim; yine de seni sevdim

Bisikletim olsaydı, inan sana verirdim

Sabah kırağıda geldim,buzda,karda hep geldim

Çok üşüdüm öğretmenim, üşümüşsün demedin

 

Didem hastalanmışi, Didem dedin Şebnem dedin

Züleyha'yı Tolga'yı her fırsatta severdin

Hasta oldum bilerek, bunu hiç fark etmedin;

Sevgini kazanmayı bir tek ben beceremedim

 

Kapılarda bekledim, tahtayı hep ben sildim

Bazen ayaga kalktım,kimi zaman eğildim

Gözümden yaş aktı bazen,kendi kendime sildim

Sana yakın olmayı bir ben beceremedim

 

Yedi binlere kadar birer birer yazın dedin

Parmaklarım tutuldu,yazmaktan vazgeçmedim

Defterlerine baktın Aytuğ ile Figen'in;

Dokuz yaprak doldurdum, ödevimi görmedin

 

Şiir verdin Nalan'a,Zühal'in resmini övdün

Süreyya'ya güven verdin beni hiç mi sevmedin?

Gücensem de öğretmenim,hiç kızmadım,renk vermedim

Arka sıradaki Mehmet,seni seven Mehmet'in

 

                                     Saim METİN

[As]

Bu bölümü gördüğümde ilk bu şiir gelmişti aklıma.Çok sevdiğim bir şiirdir.Teşekkürler a.hermenci !

[a.hermenci]

Bu bölümü gördüğümde ilk bu şiir gelmişti aklıma.Çok sevdiğim bir şiirdir.Teşekkürler a.hermenci !

Hocam, beni de çok etkileyen bir şiirdir. Rica ederim.

[CananYE]

Bir hocamızın yazdığı şiir.

Lâl

Hani bir çocuk vardır:
Ağzı dar,içinde fındık bulunan bir kaba
Elini sokarak, avucunu alabildiğince doldurur,
Ve o kadar şişirince; elini dışarıya çıkaramaz ya...

İşte ben o çocuk olamadım.
Hiç bir şey istemedim,
'BİR ÇOK'larım oldu hayatta…

Gemiler geniş kavisler çizerek iskeleye yanaşırken,
Martılarla konuştum:
Akşamın çöken hüznü üzerlerini gri ile boyadığında…

Gönlüm hep hüzünle doldu.
Gittiğim hiç tanımadığım yerlerde,
Tanıdık kuşların ötüşlerini her duyuşumda...

Işığın çok olduğu yerde fark ettim,gölgelerin daha koyu olduğunu;
Gölgeleri sevdim.
CAN ile CANAN'ımı kızgın yaz güneşinden koruduğunda...

Delice davranmalarımı hatırladım,
Dere kenarına gelen kurtların,
Taban teptikleri patikalardan yürüdüğümde;
Üzerine oturulmaktan yıpranmış dallara her tırmanışımda;
Yağan yağmurda,kirli ve çamurlu sularda:
Olmayan balıkları avlamaya çalıştığımda...
ve
Gökyüzünün her yerde mavi olduğunu anladığım diyarlarda:

Yaşadım Sivas'ta
Sakin suların yeşil yüzünden su içen kuzuların sessizliğini;
Lâl Çobanın tebessüm içinde masum bakışlarında…

Baharda Leylaklar kokar,sıra sıra çitlerde dizilir.
Kara gömülü bahçeler dirilirdi.

Anlatamadım bir türlü Tezek'in, Alın Teri'nin hiç kokmadığını
Tabiata itaat eden utangaç tavırlı insanlara;
Tanyeri ağarırken; taze ve baygın kokulu topraklarıyla buluşmaya vardıklarında,
Ve yorgun akşamlarda;
Kireç badanalı, tahta tabanlı,şilteleri çuval bezinden kılıflı Toprak damlarında...

Öğretmen oldum
Bu diyarda ki güzel insanlar arasında.

Bazen ürperdim;
Okul bahçesindeki kurumuş yaprakta kaçan,
Kertenkelenin çıtırtısında.

Okul Çıkışı akşamları
Düşük omuzlarımda görünmez bir arpa çuvalı taşıyormuş gibi
İki büklüm,topuklarıma basarak yorgun,hantal;
Ama gururlu yürüyüşlerimde oldu duman kokan sokaklarda...

Anne oldum; öğrencilerim bana her ihtiyaç duyduğunda.
Baba oldum; gölgeme sığındıklarında.
Kardeş oldum; sırlarını kulağıma fısıldadıklarında.
Ve Çocuk oldum; oyunlarında beni de aralarına aldıklarında...

Dostlarımın gönlünde bir İNSAN,
'Bir Öğretmen bile(!) olamadın hayatta' diye söylendiği yıllarda,
ÖĞRETMEN oldum.
Dondurucu kış soğuklarında yüreğimi ısıtan çocuklarımın bakışlarında...

Her şey oldum.
Ama
bir tek 'Bile(!) ' olamadım
Hayatta...    


Mehmet Ali Yalgın


Aşağıdaki bağlantıdan M.Ali Hocamın sesinden de dinleyebilirsiniz.


LAL Dinle

[a.hermenci]

ÖĞRETMENİM

Bana neler öğretmiştin
Unutmadım öğretmenim
Ama gel gör yine adam
Olamadım öğretmenim

Ezberledim hep dersini
Yaşattılar hep tersini
Mutluluğun adresini
Bulamadım öğretmenim

İnsanlığın adı para
Bu hayatın tadı para
Ne gerek var kitaplara
Anlamadım öğretmenim

Hani doğru bükülmezdi
Hani haklı ezilmezdi
Hani dağlar yıkılmazdı
Yıkıldım öğretmenim

Defter başka, kalem başka
Yaşadığım alem başka
Şöyle güzel, gerçek aşka
Düşemedim öğretmenim

Saygı dedim anlayan yok
Vefa dedim tanıyan yok
Dostluğu da bir bilen yok
Göremedim öğretmenim

Her şey yerli yerinde mi
Bütün sırlar derinde mi
Suç bende mi, evrende mi
Bilemedim öğretmenim

Sakın gitmesin ağrına
Bir hevesim yok yarına
Utanacımdan mezarına
Gelemedim öğretmenim
Affet beni öğretmenim

Ahmet Selcuk İLKAN

Biraz arabeskvari ama yine de göndereyim dedim...

[a.hermenci]

 Köy öğretmenleri
Yurdumuz uçsuz bucaksız,
Gökte yıldız kadar köylerimiz var.
Ama uzak, ama harap, ama garipsi..
Alın benim gönlümden de o kadar.



Uzak köylerimizde kuşlar gibi
Her sabah çocuklar size uçar.
Ama küçük, ama büyüyen, ama güleç..
Alın benim gönlümden de o kadar.



Siz kara göklerin yıldızları,
Işıtın yurdumuzu sabaha kadar!
Ama düşe kalka, ama yiğit, ama umutlu..
Alın benim gönlümden de o kadar.


II

Çemişkezek'te, Patnos'ta, Malazgirt'te doğanlar!
Malazgirt'e, Çemişkezek'e, Patnos'a gitmezseniz,
Çocuklarınız öksüz kalır, yetim kalır,
Köylere ışık iletmezseniz.



Dağlara, vadilere, ovalara
Tesbihler gibi saçılmış köyler,
Rüzgara karşı bir bayrak,
Sevinçle türküsünü söyler.



Sevinçle türküsünü söyler
Bir idare lambası küçük, solgun.
En azından üçyüz pare dam
Umudu en azından üçyüz çocuğun.



Ve onlar saçları uzamış,
Çatlak ellerinde çıkınları,
Üç saat, dört saat ötelerden
Yorgundur, sessizdir akınları.



Ve onlar, yıldızlar gibi
Gözleri ışıl ışıl yananlar.
Oyuncak için değil, kağıt, kalem
Kitap için gizlice ağlayanlar.



Ve onlar aşıktan bilya,
Sopadan at yapanlar.
Kurt yavruları gibi, kuzular gibi
Dağ başlarını çınlatanlar.

........

Çemişkezek'te, Patnos'ta, Malzgirt'te doğanlar,
Bütün bunları düşünmelisiniz.
Yüce ırmaklar gibi sessiz, sürekli
Kağnılarla, arabalarla, kamyonlarla
Akıp köylere gitmelisiniz!



Yurdumuza ışık iletmelisiniz...


Cahit KÜLEBİ

[derin]

SENİ SEVEN MEHMET'İN

çok güzel ilk kez okudum bu şiiri ne kadarda gerçekçi  teşekkür ediyorum 

[gelincik_58]

gercekten mehmet'in sıırı cok hos cok guzel olmus emegınıze saglık ...

[fuzuliye]

(Yorum Senin) Öğretmenim
 
Ben bir gülüm, sen bahçıvan;
Çok açarsam eser senin,
Mis kokarsam hüner senin
Ama bir de soldurursan
Günah senin, günah senin öğretmenim...

Ben elmasım, sarraf sensin
Pırlantaysam, emek senin
Parlıyorsam yaldız senin
Ama bir de parçalarsan
Kırık senin, kırık senin öğretmenim...

Ben boş defter, kalem sensin;
Doğru yazsan yarın senin,
Güzel yazsan ikbal senin
Ama bir de karalarsan
Vicdan senin, vicdan senin öğretmenim...

Ben öğrenci, sen öğretmen;
Başarırsam hüner senin,
Kazanırsam zafer senin
Ama birde kaybedersem
Yok diyecek başka sözüm;
Yorum senin, yorum senin öğretmenim...

Hatice Kültür adlı öğrencinin 1990 yılı öğretmenler gününde yazdığı, vicdan meselesi olan öğretmenlik mesleğini icra eden öğretmenin vicdanına seslenen şiir...

[meryemozcan]

Yüreğini öğretmenin ellerine teslim eden bir öğrencinin güzel sözleri.
Teşekkürler Fuzuliye.

[suclu52]

Keşke tüm öğretmenler bu şiiri okusa ve kendi hayatlarına dönüp bi baksalar.

[cigtanesihazanım]

http://bengisum2.ueuo.com/flsh/dunyaninb.swf

[ahker]

GÜZBİLGİSİ ÖĞRETMENİ*
 
ben güzbilgisi öğretmeniyim
içbükey bir aynanın buğulu camlarından
yansırken viran ömrüm
ahşap konaklar kadar hassas olurum

gül'de dirlik görmezim ben
dal'da kıvanç bilmezim

eylül'de denizlerin diliyle konuşurum
özellikle kendi içine çekilen denizlerin

ekim'de en efsunlu yağmurlarla vurulur
otların sırrına sütkardeş sayılırım

kasım'da yedi sülalesini dolaşırım dağların
bir nebzecik çarelenirim diye

tarifsiz bir zarafetle ağartırım saçlarımı
tütsülü odalarda

ben güzbilgisi öğretmeniyim
dünyanın incittiği ne kadar canlı varsa
teker teker her birinin adına
anam seccadesinde dizlerini çürütürken
tutunarak ağlarım
sarıasma kuşlarının kanatlarına

-Bünyamin Durali


(*): Bu şiir benim. "En güzel öğretmen şiirlerinden biri" diye değil, metaforik anlamda bir öğretmen şiiri diye yayımladım.

[rüveyda...]

ÖĞRETMEN OLMAK İSTİYORUM

Ben öğretmen olmak istiyorum.
Ben, şairimin mısralarında dil,
Genç kızımın gergefinde nakış nakış gül,
Aşığımın sazında tel,
öpülesi bir el olmak istiyorum:
Ben, öğretmen olmak istiyorum...
Ben çaresizliğin filizlendiği yerde ümit,
Korkunun mayalandığı yerde yürek,
Güçsüzlügün güçlendiği yerde bilek olmak istiyorum:
Ben, öğretmen olmak istiyorum...
Şu öksüz yavruya sımsıcak kucak,
Şu yetim çocuğa yanan bir ocak,
Çorak topraklara yağan yağmur,
Azgın sular bende,
Mehmed'imin elinde çağlar açan kılıç,
Doktorumun elinde derman saçan neşter,
Mimarımın, mühendisimin elinde pergel, cetvel:
Ben ana, ben baba,
Ben Fatih, ben İbni Sîna,
Ben Mimar Sinan olmak istiyorum:
Ben öğretmen olmak istiyorum...
Ben, ressamımın elinde firça, tuvalinde renk,
Bestekârımın en içli şarkısında nağme,
Hattatımın, nakkaşımın elinde kalem:
Ben Hoca Ali Rıza,
Ben Itri Leyla Hanım,
Ben Karahisarî olmak istiyorum:
Ben öğretmen olmak istiyorum...
Ben öğretmen olmak istiyorum
Vatan evladına Türklügü öğretmek için,
Ben öğretmen olmak istiyorum
İstiklal Marşı'mı gururla söyletmek için,
Ben öğretmen olmak istiyorum
Milletimi "muasır medeniyet seviyesine" yükseltmek için ..
Ben zehirli mantarların
Deve dikenlerinin,
Ayrık otlarının boy attığı verimsiz bir toprak değil
Ben kırlarında elvan elvan çiçeklerin açtığı,
Dağlarında hür kuşların uçtuğu.
Pınarından susayanın içtiği,
Yollarından yiğitlerin geçtiği.
Çiftçisinin başak başak kardeşliği biçtiği
Bir vatan olmak istiyorum:
Ben öğretmen olmak istiyorum...
Ben Hakk'a yönelen alınlarda nur,
Vatan topraklarını çevreleyen sur,
Mehmetçiğin gögsünde "îman",
Gençliğimin damarında "asil kan";
Ben zulme eğilmeyen baş,
Ben Türklük için ağlayan gözlerde yaş,
Barışta güvercin, savaşta kartal olmak istiyorum;
Ben öğretmen olmak istiyorum...

II

Ben öğretmen olmasam diyorum!...
0 zaman kim öğretir güzel Türkçemi
Henüz anne diyen dillere,
Kim ögretir insanlığı duyguyu genç nesillere.
Kim öğretir büyüğünü saymayı.
Küçüğünü şefkat ile sevmeyi?
Ben öğretmen olmasam diyorum!
0 zaman su körpe fidan
Nasıl öğrenecek sert rüzgarlara göğüs germeyi,
Nasıl öğrenecek, çiçek açıp meyve vermeyi?
Su gelinlik kızım
Su bıyıkları yeni terleyen delikanlım
Kimden öğrenecek insan gibi sevilmeyi, sevmeyi,
Vatan için, millet için, bayrak için
Göz kırpmadan ölmeyi?
Ben öğretmen olmasam diyorum,
Kim dokuyacak kilimimi, halımı,
Kim işletecek madenimi, fabrikamı,
Kim alıp satacak ürettiğim malımı?
Ben öğretmen olmasam,
Kim yazıp okuyacak şiirimi, romanımı;
Kim yazıp okuyacak
Sıladan gurbete. gurbetten sılaya
Hasret taşıyan mektuplarımı?

III

Ben öğretmen olmalıyım diyorum
Çünkü vatanımı severim.
Çünkü bilirim vatan için ölmesini...
Alnımda şeref tacıdır
Tarihim, Cumhuriyetim, Türklüğüm...
Ben öğretmen olmalıyım diyorum;
Çünkü heyecan veriyor bana
Şu çeşme, şu kervansaray, şu cami, şu türbe;
Şu davul, şu zurna,
Şu halay, şu horon, şu bar, şu zeybek...
Bana heyecan veriyor
Anamın yazmasındaki oya, söylediği ninni, ağıt,
Tad alıyorum ekmeğimden, aşımdan
Gurur veriyor bana millî kültürüm...
Ben öğretmen olmalıyım diyorum;
Çünkü inaniyorum Allah'ıma,
İnaniyorum
"Beşikten mezara kadar oku" diyen Peygamberime,
İnaniyorum "Ne mutlu Türküm" diyen Atatürk" üme...
Ben öğretmen olmalıyım diyorum;
Çünkü biliyorum affetmesini,
Biliyorum asil duygularla insanları sevmesini
Ben öğretmen olmalıyım diyorum;
Çünkü inkar etmiyorum tarihimi
Hor görmüyorum geçmişimi,
Atalarım önümde en büyük rehber diyorum.
Çünkü ben özenmiyorum
İnsana, insanlığa saygı duymayan hiçbir fîkre,
Çünkü ben bel bağlamadım
örfüme, adetime, dînime ters düşen çirkinliklere...


IV

Sen öğretmen olmalısın kardeşim;
Sen namussun, vicdansın, adaletsin...
Sen müspet ilimsin kardeşim
Sen irfansın, inançsın geleceğimi aydınlatan...
Sen, buram buram tüten vatan sevgisi,
Sen, burcu burcu kokan Türklük duygususun.
Sen öğretmen olmalısın kardeşim,
Sen öğretmen olmalısın...
Biz öğretmen olmalıyız kardeşlerim;
Biz, görmeyenlere göz
Duymayanlara kulak,
Yürümeyenlere ayak olmalıyız...
Biz öğretmen olmalıyız kardeşlerim kızıyla, erkeğiyle
Layık olabilmek için
"Öğretmenler, yeni nesil sizin eseriniz olacaktır" diyen Ulu Önder Atatürk'e...
Biz, şairlerimizin mısralarında dil,
Genç kızlarımızın gergeflerinde nakış nakış gül,
Aşıklarımızın sazlarında tel,
öpülesi bir el olmalıyız:
Biz öğretmen olmalıyız.