ÇINAR ALTI SOHBETLERİ

[fuzuliye]

İyi sohbetler ey yurdumun aziz edebiyat öğretmenleri, görevi sadece bilgi vermek olmayan, toplumu geliştirmek, değiştirmekle de yükümlü olan, şiir okuyup yorumlamaktan duygusallaşmış, roman incelemekten empatik, her lafa karşılık vermekten sempatik olmuş yüce insanlar... 

Ayrıca "eşeğin yoksa edebiyatçın da mı yok"  sözünün ortaya çıkmasını sağlayan, çalışkan, fedakar insanlar (söz meclisten dışarı) , iyi sohbetler... 

[meryemozcan]

Empatik ve sempatik olup yücelmek tam benlik bir söz üzerime alınabilirim değil mi fuzuliye. Sohbetin demine burada varmak dileğiyle.
Hayırlı olsun, çınaraltı sohbetlerine doymak isteyenler önden buyursun. 

[meryemozcan]

Çınaraltı Sohbetlerinin evveliyatını gözler önüne sermek için 1940 lı 50 li yıllara gitmeliyiz. O tarihlerde Çınaraltı Sohbetlerinin adı Küllük tü. Küllük Beyazıt Camii nin yola bakan kısmındaki kapısının yanında şairlerin, yazarların, tarihçilerin, edebiyatçıların devam ettiği bir kahvehane idi. Küllük ü diğer kahvehanelerden farklı kılan müdavimleriydi. - Küllük ün müdavimleri arasında kimler vardı - Prof. Dr. Ali Nihat Tarlan, Prof. Dr. Mükremin Halil Yinanç, Ali Emin Çallı, Ahmet Hamdi Tanpınar, İbnülemin Mahmut Kemal İnal, Neyzen Tevfik, Necip Fazıl Kısakürek ve daha pek çok meşhur şair ve yazar Küllük denilen bu kahvehaneye gelir; şiir, edebiyat ve tarih sohbetleri yaparlardı. Tabi bir de onları sürekli olarak dinlemeye gelen meraklı üniversite öğrencileri gelirdi. Buna bir nevi açık akademi diyebiliriz. Türkiye nin yakın tarihinde Küllük ün büyük bir yeri var. O bildiğimiz çınarın altında şiir, tarih ve edebiyat sohbetleri yapılırdı. Bunun adına yaz ikindileri de derlermiş malum, yaz ikindileri uzun olur. Buradaki sohbetlerden pek çok kişi istifade edermiş.

Alıntıdır 

[Ebruyum]

Hayirli olsun. Artik konulari tikamayiz, iyi olmus 

[meryemozcan]

Evet Ebru Fuzuliye'nin amacı da buydu zaten. Okuduğum güzel bir yazı vardı derin manalar içeren okuyalım ibret alacağımız yerler varsa alalım.

"Vaktiyle Kalenderîyye yoluna mensup bir derviş, nefsle mücahede makamının sonuna gelir. Meşrebin usulünce bundan sonraki makam Kalenderîlik makamıdır. Yani her türlü süsten, gösterişten arınacak, varlıktan vazgeçecektir. Fakat iş yamalı bir hırka giymekten ibaret değildir. Her türlü görünür süslerden arınması gereklidir... Saç, sakal, bıyık, kaş ne varsa hepsinden. Derviş, usule uygun hareket eder, soluğu berberde alır.
- Vur usturayı berber efendi, der.
Berber dervişin saçlarını kazımaya başlar. Derviş aynada kendini takip etmektedir. Başının sağ kısmı tamamen kazınmıştır. Berber tam diğer tarafa usturayı vuracakken, yağız mı yağız, bıçkın mı bıçkın bir kabadayı girer içeri. Doğruca dervişin yanına gider, başının kazınmış kısmına okkalı bir tokat atarak:
- Kalk bakalım kabak, kalk da tıraşımızı olalım, diye kükrer.
Dervişlik bu... Sövene dilsiz, vurana elsiz gerek. Kaideyi bozmaz derviş. Ses çıkarmaz, usulca kalkar yerinden. Berber mahcup, fakat korkmuştur. Ses çıkaramaz. Kabadayı koltuğa oturur, berber traşa başlar. Fakat küstah kabadayı tıraş esnasında da sürekli aşağılar dervişi, alay eder:
“Kabak aşağı, kabak yukarı…”
Nihayet traş biter, kabadayı dükkandan çıkar. Henüz birkaç metre gitmiştir ki, gemden boşanmış bir at arabası yokuştan aşağı hızla üzerine gelir. Kabadayı şaşkınlıkla yol ortasında kalakalır. Derken, iki atın ortasına denge için yerleştirilmiş uzun sivri demir karnına dalıverir. Kabadayı oracığa yığılır, kalır. Ölmüştür. Görenler çığlığı basar. Berber ise şaşkın, bir manzaraya, bir dervişe bakar, gayri ihtiyarî sorar:
- Biraz ağır olmadı mı derviş efendi?
Derviş mahzun, düşünceli cevap verir:
- Vallahi gücenmedim ona. Hakkımı da helal etmiştim. Gel gör ki kabağın bir sahibi var. O gücenmiş olmalı!..
 

[meryemozcan]

Bu sayfanın da müellifi var onu gücendirmemek adına  çınar altının masalarını düzeltmeye başladım. Duvara güzel bir şiir ekledim gelen geçen okusun fikirlerini arz-ı endam ettirsin.

Her Ormanın bir çakalı var
Her yiğidin bir cananı var
Aşıp gidersin tepeleri
Aşacağın daha dağlar var.

Kar yağar yola ince ince
Gurbet, hele aşkta çekende......

Dinledik biraz....

Ne güzel vuruyor saza dedi biri...
Dedim ki;
Öyle vurmak için Leyla' yı görmek lazım...
Marifet sazda dedi biri
Dedim ki,
Öyle vurulmak için Mecnun'u bilmek lazım...
Güldü,
Deliye yel ver, eline bel ver, dedi biri..
Dedim ki;
Halim bilmen için sevda çekmek lazım....
........

Hüseyin Doğan
Antoloji.com

[meryemozcan]

Deliye yel ver, eline bel ver.

Anlamını bilen var mı arkadaşlar. 

[Ebruyum]

Deliye yel ver, eline bel ver.

Anlamını bilen var mı arkadaşlar. 

Akilsiz kisilerden, en olmayacak islerin bile beklenebilecegini anlatir. (denilmis)

[meryemozcan]

Deliyle çıkma yola başa getirir bela da var. 
Konu deliyle gidiyor bakalım.

Benim de aklıma gelen delinin eline bel( bahçe tarlayı belleme aleti) versen toprak yerine rüzgara karşı sallar. Arkadaşlarıma benzer bir düşünce; boş faydasız işler yapacağını ondan hayır beklemememiz anlamını çıkardım.

[Ebruyum]

Tamam ama, siz "Deliye yel ver, eline bel ver" bunun anlamini sormustunuz.

"Delinin eline bel versen, toprak yerine ruzgara karsi sallar" yani sizce bu, ustteki'nin anlami midir?


Bu arada ben gelmis bulundum. Merhabalar.

[Ebruyum]

Kimler var?  Meryem Hoca da kayip.

[fuzuliye]

Kendisi Kolçak' ı takip ederken görülmüş en son. 

[Ebruyum]

Bence de kesin oyle. Dis agrisi cok zor ama   

[fuzuliye]

Dişlerini mi sökmüş adamın? Foruma gelmeyi kabul etmez dedim ben ona, neden zorluyorsun be Meryem...

[Ebruyum]

Haftanin Konugu yapacakti ama