Tek Yön Seçtiğim Tüm Yollar.

[Naz Gürpınar]

 ...Tek yön seçtiğim tüm yollar...

Bedenin özgür kalsa neye yarar?/Manga.

Seçtiğim tüm yollar sana çıkıyor bile bile...Kaldırımdaki taşlar inatlaşıyorlar benimle..Her adımımda bir tökez daha ilişiyor bacaklarıma....Özgür değilim...Nereye baksam senden bir işaret...
Sanki bu yoldan yeni geçmişsin gibi sıcak ve dumanlı bir asfalt...Soluk almamak için uğraşıyorum kendimce....Ama bu kokuyu içime çekmemek için fazla özendirici...Zehirleneceğimi bile bile çekiyorum seni içime...
Neden herşey bu kadar kolay anımsatır ki seni bana..Unutmak bin zorluk anımsamak her saniye....
                                 
                                               Kolay değil bir kazanıp bir kaybetmek.
                                              Kolay değil yitirilmişlere dayanabilmek.
                                              Kolay  değil içindeki düğümleri emanete verebilmek.
                                              Ve kolay değil;
                                              Seni sevmekten çok senden vazgeçebilmek
 
  Bu bir toplum yarası.Kız sever.Oğlan sevmez.Oğlan gider.Kız bakar...
Sadece gidişi izler aptallaşmışçasına..Bu da vazgeçilmişin gururlu versiyonu değil midir?....
Aaaaa tabi aşk içimizi kanatan....Sanki dışımız çok mu temiz?Kandan gözüküyor mu yüzüm...
Kan değil aslında bu....Sevginin yerini alan nefret karışımlı  sayfalara akan tükenmez kalemim....
Kalemimde bile izin vardı....Vardı ya ama, artık yok....Senden etrafımda iz kalmasın diye karıştırdım hayatımla tükenmezliğini...Kaleminide çöpe attım...
Gözlerimin içinde hala o masum duruşun...Kontrol edemiyorum neyi görmek isterlerse onu görüyorlar...Gözlerimede inanmıyorum artık...güvenmiyorum...Onca insan varken neden seni seçti?
                   

                                               Sensizlikle kardeş oldum..
                                               Ne yaptıysam bırakmadı beni
                             Sen vazgeçttin benden ama o terk etmiyor beni ..
                                              Ne eksik ne fazla yaşanmış öyküler.
                                              Senden kalan kırık bir kalp,
                              Sensizlikte olmayan o lanetlenmiş yüreğin...
                                             Kalbini bana ödünç verir misin?


Yüreğimdeki sesi dinliyorum .Sensizlikle beraber.Karşımda oturuyor..Sen kahveyi çok seversin  ya tıpkı oda senin gibi..
 Sokaklarda  bastırılmış bir suskunluk var.Herkes dışarıda ama sessizce...Kimsenin haberi yokmuş gibi...Kaçak gibi..Yaprağın gürültüsü gibi sessizce....
Karanlıktan korkardım ya hani..Artık korkmuyorum...Ha gözlerim  deki karanlık ha odamdaki lambanın ışığı..Benim için ikiside kapkaranlık...Köreltiyor  odamdaki ışık gözlerimi...
Yanlızlık paylaşılmaz ya hani.Onu çalmasınlar diye kutulara sakladım yanlızlığımı.Parça parça...

Özlemedim seni sakın gelme......
Odamda bulunan mumun erimesini bekliyorum sana veda edebilmek için....
Özlemedim seni sakın gelme yine.
Ben mum ile beraber erimeyi göze alırken
Sen,
Sadece mumu söndürdün...
Yani bizi yani beni....
Ve sen küçük bey...Benim asla sahip olamayacağım bir şeysin ...
Ve ben..Bir daha asla yanmamak üzere kenara çekilmiş bir mum .....

                  Var olan savaşın ortasında  siper ettim kendimi sensizliğine..
                     Ona birşey olmasın diye kendimi ziyan ettim
                     O meşhur yanlızlığa gömüldüm..
                     Sigara izmaritlerinin atıldığı yerde.
                     Yamaladım vücudumu sonu bitmeyen toprağa.
                      Sen her bastığında  kemiklerim titriyor
                          Ölü bedenimde...