KAİNATIN ÖZÜ AŞK

[kemaltrbz]

KAİNATIN ÖZÜ AŞK

İnsan, dünyada niçin yaşar?
Mutlu olmak için.
Peki mutluluğu nasıl yakalayacaktır?
Neyle mutlu olacak.
Akılla mı kalple mi?
Akıl bilginin yeri,kalp ise sevginin yeri.
Bilgi insanı mutlu eder mi?
Her zaman etmeyebilir.
Kalpteki sevgidir insanı mutlu eden.
Cansız varlıkları,bitkileri,hayvanları ve insanları sevmek.
Yaratılanı yaratandan ötürü seveceğiz,Yunus’un dediği gibi.
‘Aşk imiş  her ne var alemde
 İlim kıyl ü kal imiş ancak.’
(Dünyada her ne var ise aşktan, sevgidendir;ilim bile boştur.)
Diyor Fuzuli.
Çok değerli olan ilim bile sonuçta boştur;insanı mutlu etmez tek başına.
Tasavvufta da kainatın var oluşu sevgiyle açıklanır.
‘Ben bilinmez bir hazine idim ;bilinmeyi ve sevilmeyi murat ettim ve insanı yarattım’
Buyurmuyor mu Allah.
Kainatı ve insanı sevgi üzerine yarattı Allah.
Sevgilisine (Hz. Peygamber’e)seslenerek:Sen olmasaydın alemleri yaratmazdım’diye
Buyurmuyor mu?
Allah insanı sevdi ve onu kendine halife olarak,                                                                          Diğer varlıkların efendisi olarak ,
En mükemmel varlık olarak dünyaya gönderdi.
Düşün ki alemlerin özüsün sen.
Tek tek her insan Allah indinde çok değerli,önemli,kıymetlidir.
Onun için kainatı yarattı ve onu sınamaktadır.
Beni bilecek mi sevecek mi yoksa nankör mü olacak.
Sonra yine kendisine çağıracaktır onu.
Öyle başıboş bırakmamıştır onu.
Mevlana Mesnevi’ sinde insanı sazlıktan koparılmış Ney’e benzetiyor.
Ney vatanından(sazlıktan) koparıldığı için inlemektedir.
İnsan da asıl vatanından koparıldığı için orayı,ruhlar alemin arar,
Bundan dolayı hüzünlüdür insan.
Ölüm düğün gecesidir Allah’ı bilene.
Ölümle birlikte perde açılır ve asıl vatanına,ruhlar alemine geri döner insan.
Sevgiliye kavuşmuştur artık.
Gerçi dünyada iken de ayrı değildir ondan.
Yeter ki dua etmesini bilsin.
Cevap verir ona Allah.
Ne mutlu Leyla’dan Mevla’ ya kavuşanlara.
Dışımız halk , içimiz Hak ile olsun.
Sevgiyle kalın.
   kemal.cebi@hotmail.com
   Edebiyat Öğretmeni