MUHİBBİ

[Mevlânâ muhibbi]

Senin gamın, derdin bu gece güçsüz candan geçti gitti.

Göz yaşlarıma bak, yeryüzünü ve gökyüzünü doldurdu şimdi.

Kimsesizim, hali perişanım, kala kalmışım.

Aşığım, sabırsızım ve acılar içindeyim.

O yürüyen servinin, sevgilimin ayrılığından, ayağı toprağa bağlı bir çam gibi kalmışım şimdi.

Aşk derdim için ne söyleyeyim ki, söylemek, anlatmak mümkün değil.

Ey doktor bir çare bul bana, çünkü gönül derdi bu can-ı aştı geçti.

Ey ay yüzlü sevgilim, senin aşkınla dertli oldum ne yapayım.

Kendi kendime bu bela içine düştüm ne yapayım.

Ey eziyet eden sevgili, senin elinde Muhibbi gibi

Akşam sabah kıyamete kadar feryat ediyorum



Kanuni Sultan Süleyman

[Lâle]

Sensiz ey dilber bana âh ü figân eksük degül
Lâle-veş bağrumda hem dâg-ı nihân eksük degül

Dilber oldur ki vefâda olmaya eksükligi
Yoksa cevrü zulmü çok nâ-mihribân eksük degül

Geh hayâlidür konan gönlüm evinde geh gamı
Ol harâbe evde mihmân her zaman eksük degül

La'l-i nâbun hasretinden ey letâfet gülşeni
Gözlerimden subha dek bir lahza kan eksük dedül

Gönlü açılmaz Muhibbi serv-kaddün görmese
Serv-i bâg u gül dahi âb-ı revân eksük degül

Muhibbi

[descent]

Halk içinde mu'teber bir nesne yok devlet gibi
Olmaya devlet cihânda bir nefes sıhhat gibi

Ko bu ayş u işreti çünkim fenâdur âkıbet
Yâr-ı baaki ister isen olmaya tâat gibi

Olsa kumlar sağışınca ömrüne hadd ü aded
Gelmeye bu şişe-i çarh içre bir sâat gibi

Saltanat didükleri ancak cihân gavgaasıdur
Olmaya baht u saâdet âlem-i vahdet gibi

Ger huzûr itmek dilesen ey Muhibbî fârig ol
Var mıdur vahdet makaamı gûşe-i uzlet gibi

Muhibbi