ATTİLA İLHAN'a - Tahsin ÖZMEN

[selma_ecer]

bir siyah acı tüter meydanlarda
ter donar, mavi solar, rüzgâr durur
...
oysa...yas tutulmaz ölümü yenenlere
bazen bir ölüm milyonları yeniden doğurur
kimi umut olur, kimi ateş solur...
kimi de kızıl güneşe tutulur

/ne kaçmaktır
ne de kolayı seçmektir...
yiğitçe dövüşmektir onur/

damarlarında kan Anadolu Anadolu akar
kanatlarında özgürlük...pençelerinde öfke taşır kartallar
...
denizlere sunar sonsuz mavisini gökyüzü
tutuşur güneşin alazında yıldızlı saçlar
gül kokulu bir gün için toprağın alnına düşer yağmur

/ne dönmektir
ne de baş eğmektir
bağımsızlık uğruna...
gözünü kırpmadan ölmektir onur/

inmez gönderden bu bayrak...küllenmez bu devir
yurt sevdalısı tepeden tırnağa isyankâr şair
...
bilendi düşünce çıktı kınından...
özgürlüğe dair, barışa dair, aşka dair
sayısız filiz verdi her yanından...
bahar kokulu yarınlar için domur domur

/ne satmaktır
ne de satılmaktır
gerektiğinde...
ölüme kafa tutmaktır onur/

hoş geldin sefa geldin ölüm buyur
vatan ve namusa...
hürriyet ve istiklâle tutunanlar
ebedi uykularında rahat uyur

/yine de...yanar kirpik uçlarım
çooook çok üşürüm
güneş ısmarla bana ölüm...
artık ben de şiirler gibi öksüzüm/

Ekim 2005

tahsin özmen,bez bebekler de üşür,baskı yay,ank,2006