Birdevle içün çarha temennâdan usandık,
bir vasl içün ağyâra mudârâdan usandık!
Hicran çekerek zevk-i mülâkat-ı unuttuk,
mahmur olarak lezzet-i sahbadan usandık!
Düştük kat-ı çoktan heves-i devlete amma,
ol dâiye-i dağdağa fermâdan usandık!
Dil gamla dahi dest-ü giribandan usanmaz,
bir yâr içün ağyâr ile gavgadan usandık!
Nabi ile ol âfetin ahvâlini nakl et,
efsane-i Mecnûn ile Leylâdan usandık!
Mâi pervâz ile kat' olmuş yeşil hârâ mıdır
Habbezâ cây-i neşât-efzâ ki Rıdvân görse ger
Hayretinden derdi bu cennet midir dünyâ mıdır
Dâimâ böyle müferrih mi bu cây-i dil-küşâ
Her zaman âb u havâsı böyle rûh-efzâ mıdır
Yoksa şimdi eyleyen âb u havâsın terbiyet
Âfitâb-ı devlet-i şâh-ı cihân-ârâ mıdır
Ya'ni Sultan Ahmed-i âdil ki ferş-i dergehi
Arı]gâr
Şi'r-i Nef'î midir ol yâ kevkeb-i Şi'râ' mıdır
Söz tükendi nice bir da'vâ-yi şi'r ü şâ'irî
Lâf u da'vâ bir taraf şimdi du'â hengâmıdır
Bu iki şiirin kafiye ve redifleri biraz acil lazım

Yardım edebilecek varsa çok memnun olurum.