Ruh Halinizi Anlatan Bir Dörtlük Yazar mısınız?

[maviye_sevda]

Ne içindeyim zamanın
Ne de büsbütün dışında;
Yekpare geniş bir anın
Parçalanmış akışında,

[vatikannüshası]

Ne içindeyim zamanın
Ne de büsbütün dışında;
Yekpare geniş bir anın
Parçalanmış akışında,

bu sizin ruh haliniz olamaz.olsa olsa okuyup beğendiğiniz - ki bu beğeniniz de bu şiirin büyük bir şiir olduğu propagandası ile size sunulmasından kaynaklanmaktadır- bir şiirle özdeşleşmek duygusudur. belki şu şiirle daha kolay özdeşleşebilirsiniz; kendiliğinizden.

çok sevdiğim bir şairdir.
en sevdiÄŸim ÅŸiiri de

2=1
Kim o, deme boÅŸuna... 
Benim, ben.
Öyle bir ben ki gelen kapına;
BaÅŸtan baÅŸa sen.

ama belli olmaz, ilköğretim çocuğu iken aşk-ı memnu'yu okuyup Nihal'le özdeşleşen birinin ruh halinin tanpınar'la özdeşleşmesi de beklenir.

Benim Türk edebiyatı romanlarından 8.sınıftayken okuduğum Halid Ziya Uşaklıgil'in Aşk-ı Memnu'su beni çok etkileyen ve sevdiğim romanlardan biriydi.Ordaki Nihal olmak isterdim...
Hayatınızda sahip olduğunuz en değerli varlık?

Amaaaan,neyse bana ne!

ben ruh halimi anlatayım.  bakın ruh halimi anlatan dörtlük saÄŸ taraftan çıktı geliyor....

Öküzün damını alçacık yapın
Yaş koman altına kuruluk serpin
Koşumdan koşuma gözlerin öpün
İreçberler hoşça görün öküzü.
_________________________ 
  O            O                O
 

yani "bindik bir alamete gidiyoruz kıyamete" ruh hali..

[yenilmez savaşçı]

bir sevmek bin defa ölmek demekmiş
bir defa ölüpte hiç ölmemekmiş...

[maviye_sevda]

Ne içindeyim zamanın
Ne de büsbütün dışında;
Yekpare geniş bir anın
Parçalanmış akışında,

bu sizin ruh haliniz olamaz.olsa olsa okuyup beğendiğiniz - ki bu beğeniniz de bu şiirin büyük bir şiir olduğu propagandası ile size sunulmasından kaynaklanmaktadır- bir şiirle özdeşleşmek duygusudur. belki şu şiirle daha kolay özdeşleşebilirsiniz; kendiliğinizden.

o an ki ruh halimi anlayabileceğinizi sanmıyorum.benim ruh halimle ilgili yorum yapacak kadar beni tanıdığınızı hiç sanmıyorum.o şiirle özdeşleştiğim falan yok ne dediysem odur benim o anki parçalanmışlığımı, zamanda yaşadığım gelgitlerimi anlatan mısralardı.

[maviye_sevda]

ama belli olmaz, ilköğretim çocuğu iken aşk-ı memnu'yu okuyup Nihal'le özdeşleşen birinin ruh halinin tanpınar'la özdeşleşmesi de beklenir.

Benim Türk edebiyatı romanlarından 8.sınıftayken okuduğum Halid Ziya Uşaklıgil'in Aşk-ı Memnu'su beni çok etkileyen ve sevdiğim romanlardan biriydi.Ordaki Nihal olmak isterdim...
Hayatınızda sahip olduğunuz en değerli varlık?

Ben Nihal'le özdeşleştiğimi söylemedim sadece o zamanlar okuduğumda çok etkilenmiştim özellikle isminin naif, taze-ince fidan gibi anlamları olduğu içindi belki de...Ya da sizin de dediğiniz gibi neyse ne sizene...
size bindiğiniz alamette başarılar gittiğiniz yolda da bol şans dileyebilirim ancak.

[vatikannüshası]

niçin kızdınız anlamadım.
bana bağırmayınız lütfen.
yanıtınızı okuyunca ruh halimi bir 4'lük anlatamaz artık. ruh halimi anlatan uzun 1 şiir :

BABA BANA BAÄžIRMA   

yol ıslanmasın diye
şemsiye açanlara...

baba bana bağırma
bülbülleri kaçırdın ormanlarımdan
kulaklarımın kapılarını havalara uçurdun
kapılar baba kapılar pencereleri alıp gittiler
tenorlar kaçtı ses tellerinden
çevreye saçıldı yavru diktatörler
seni ne sopranolar istedi de vermedik baba
baba bana bağırma
bayrak direklerine konan kartalları anlat
uzun uzadıya
nasıl da göremediler avcıları
o keskin gözleriyle vah hah ha
şans yıldızlara özgü bir yalan baba
yıldızlara tükürüp tükürüp onları gezegen yaptınız
savaşan halklar taktınız dünyanın boynuna

yalanları yazdım defterime hiç unutmadım
radyasyonu radyo istasyonu sanan Bakanları
çiğleri, Meclis tavanını çiğ köftelerle çiğneyen
doğum sonrası acılarını cüce ülkeler doğuran kadınların

hiç unutmadım
sakallarını yüzlerinde
yüzlerini sakallarında unutan adamları
ve ısırgan tarlalarındaki parçalarını
Uğur Mumcu'yu biz yapan bombanın

hiç unutmadım
uzak yakın tüm tuzakları baba
yolun ezdiÄŸi oyuncak bir kamyonsun sen
bir gam ağacısın
kar yüküne dayanamayıp kırılan
ilkbaharı gerzeklere ödünç verdin
geri getirmediler
güneşin başına gelenleri
biz ilkbaharsız nasıl anlarız baba


baba bana bağırma
bir kulağımdan giriyor sözlerin
öbür kulağımı tıkıyor
Buenos Aires'te olsaydım diyorum içimden
Eva'nın peronunda
karanlıktan kuşlar çalan bir tren
bir bıçak kaçağı
tangonun bacaklarını havaya kaldırdığı kentte
ama iyi ki buradayım, burada hiçbir şeyi unutmadan
burada
bilginin bilgisizlikten daha çok acı verdiği yerde
burada, tam karşında
hapisanelerde hintyağı gibi bir şeydi zaman
hastanelerde pıhtılaşmış kan gemisi gibi
yol alırdı saatler
karılarının namuslarını dillerinde saklayan
adamlar vardı bir taraflarda
televizyon kanallarında yitirilen çocuklar
gökyüzüne düşmemek için denize yapışan balıklar
ve depolara indirilen Lenin heykelleri vardı
Sovyet Rusya'da
kafandaki duvarları
niye cebine koymuyorsun sen baba


baba bana bağırma
farkında değilsin
arkasını ezilenlerin yaladığı
bir posta puludur dünya
bir karadelik yutana kadar uzayda bizi
asansör boşluğuna itilen bir kedisin sen
söylemenin tam sırası
ülkeyi bu duruma senin oy verdiğin
partiler getirdi baba
ama ben buradayım, burada hiçbir şeyi unutmadan
bir yaşamlık kaygı duruşundayım
yakın tarihimiz için


baba bana bağırma
bacağından vurulursa bir şiir
nereye kadar gidebilir
bana bağırma baba
kendine bağır
yoksa her ÅŸey bitebilir

 Akgün Akova

[maviye_sevda]

Kusura bakmayın sert çıkmış olabilirim; ama siz de eleştirileriniz de çok katı ve sert bir tutuma sahipsiniz.
Ama benim fevri davranmamın sebebi de:

Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden bütün hatalarım
Öğünmem bu yüzden
Bu yüzden kendimi
Özel önemli zannetmem

Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden bütün saçmalamam
Yenilmem bu yüzden
Bu yüzden kendime hala güvensizliğim

Ne kadar az yol almışım
Ne kadar az
Yolun başındaymışım meğer
Elimde yalandan kocaman rengarenk
Geçici oyuncak zaferler
Küçüğüm daha çok küçüğüm

Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden bütün korkularım
Gururum bu yüzden
Bu yüzden çocuk gibi korunmasızlığım
Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden sonsuz endişem
Savunmam bu yüzden
Bu yüzden bir küçük iz bırakmak için didinmem.
Affedilmek için arkasına sığındığım sebep de bu:Küçüğüm!!!

[mademoiselle]

Üflesem donarsın,
Bıraksam uçarsın,
Sen yanılgılarımın tam ortasındasın...

[NurenNur]

Anlatamıyorum
Ağlasam sesimi duyarmısınız
Mısralarımda,
Dokunabilir misiniz gözyaşlarıma
Ellerinizle,
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduÄŸunu
Bu derde düşmeden önce.
Bir yer var biliyorum,
Her şeyi söylemek mümkün
Epeyce yaklaşmışım duyuyorum
Anlatamıyorum

[NurenNur]

Sustum!
tuz basıp yaralarıma!
sustum
içinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi
yaslanıp yalnızlığın duvarına
gül döküp kalabalıklara
kimsesiz geziyorum gönül ülkemi her gece
kimse bilmiyor...

[rüveyda...]

   
ANLADIM

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını anladım...

[LEO]

       
     Sözüm ki tek sana geçmez,celladımsın ey zaman...

[asé]

Düştüğü yerde tanımazken kendi suyunu yağmur
biliyorum, aynı dalda gül bile anlamaz dikenini.
Anlasana, anlatamaz kimse yıkımını başka yıkıma.
New York Şırnak’a anlatılmaz.
Her gün yanar söner
yanar söner kasvetimle bin ateş;
ölüm, dirilere anlatılmaz…

[eshshek]

UZUNEÅžEK

Sıkıldık deyince sıkılıyoruz
Sevişip terlemenin yalnızlığından
Bir masa iki masa uzun bir kalabalık
Geceye bulaştık mı kan kırmızı bir yağmur
Salvador Dali'nin bıyıklarından

Yalnızlık diyoruz Tanrı'ya özgü
Bize ne Tanrı'nın yalnızlığından
Bir kadın iki kadın uzun bir kalabalık
O çok kirpikli gözlükleriyle
Kendini kendisine anlatan

Şaraba gidiyoruz çok zaman bıkmış
Gibi bir karanlığın lepiska saçlarından
Bir şiir iki şiir uzun bir kalabalık
İçkiye yaslandık mı osmanlıca bir hüzün
Çıkıp da gelmiş gibi Nâilî divanından

Dışarı çıkıyoruz dışarı çıkmak için
Belki de çıkmak için kendi çıkmazımızdan
Bir sokak iki sokak uzun bir kalabalık
Ve aşk ne de olsa bir uzanıştır
Hep böyle tek kişide pek çok kişi olmaktan

Evlere giriyoruz evlere girmek de var
Sevişip terlemenin yalnızlığından
Bir yatan iki yatak uzun bir kalabalık
Gecenin yangınında tükenmek daha iyi
Ve ölmek daha güzel dışarıda kalmaktan


ahmet necdet

[maviye_sevda]

Artık zaman bile yetmiyor
Yaşadığımızı sanmaya
Yine de ışıklar bu kenti
Güzelmiş gibi gösteriyor geceleri