numansolak
Newbie
Offline
Mesaj Sayısı: 11
|
 |
« Yanıtla #92 : Kasım 24, 2008, 08:25:50 ÖS » |
|
DENİZ OLUYORUM…
Gözlerine bakınca Deniz oluyordum, Sahilleri yokluyordum, Kayalıkları dövüyordum Sana ulaşmanın arzusuyla… Çırpınıyordum, dalgalanıyordum, Kabıma sığamıyordum. Hırçınlığımla koskoca kayaları İncecik kum zerreciklerine çeviriyordum. Kumdan sahiller yontuyordum, Kumdan kentler kuruyordum sana, Altın rengi güzellikler işliyordum Belki gelirsin diye… Seni görebilmek, sana yaklaşmak için Gel-gitlerim vardı. Karanın içlerine kadar sokuluyordum Sonra seni bulamamanın hüznü ile Geriye, daha da geriye dönüyordum. Çekiliyordum içime, daha da küçülüyordum. Ama yine dayanamıyorum Bu sefer daha büyük, daha yıkıcı Bu sefer daha hırçın, daha acımasız Tsunami oluyordum. Sana ulaşmama engel olan her şeyi Yıkıyorum, yok ediyorum, sürüklüyorum, Vuruyorum kendimi dağlara… Ama yine yoksun, yine bulamıyorum seni… Dönüyorum tekrar yıktıklarımın arasından Yıkıldığım, hapsolduğum yere… Fırtınalar kopuyor göğsümde, Dalgalarım kara bulutlara ulaşıyor Gökyüzü ile kucaklaşıyoruz, hırçınlığımızda Bir bütünüz artık kapkara bulutlarla, Bakanlar hiçbir şey göremiyor. Şimşekler karışıyor karanlığımıza Ve hırçınlığımıza… Gece oluyor Senin için ay ışığını saçlarından yakalıyorum Yayıyorum üstüme saçlarını, Parlıyorum, yakamoz oluyorum. Belki dikkatini çeker, belki gelirsin diye… Ama yine de yoksun… Gelmiyorsun… Karanlığı yırtan ışığım sönüyor, Sabah oluyor, güneş doğuyor Kararıyorum. Ama öyle kapkara bir karanlık değil, Biraz gri, biraz maviye çalan bir renk. Mavinin ümidini taşıyorum yüreğimde, Mavinin özgürlüğünü konduruyorum üstüme. Ümit ediyorum seni göreceğimi, Gelip, karanlık esaretimi Mavi özgürlüğe dönüştüreceğini Biliyorum… Her saat, her gün, her mevsim farklıyım. Bazı saatler durgunum, ölü gibi… Bazı günler buz gibiyim, Yokluğunda tüm sıcaklığımı kaybediyorum. Her mevsim farklıyım, Kışımı da yazımı da sen belirliyorsun… Martıların kanatlarına umutlarımı takıyorum, Yolluyorum martıları sana. Martılar kanatlarında ümitsizliğimle dönüyorlar bana… Hasretinden duman duman yükseliyorum gökyüzüne, Yağmur olup düşüyorum yeryüzüne Dağlara, vadilere, ovalara sağanak olup boşalıyorum Arıyorum seni, bulamıyorum… Nehir olup geçtiğim yerleri adınla yeşertiyorum, Sevdanla güzelleştiriyorum. Yenik ve yenilmiş olarak Dönüyorum tekrar kendime… Gözyaşlarımın tuzu kavuruyor bedenimi, Kimse içemiyor beni Ama çürütmüyorum sevdamı Özenle saklıyorum derinliklerimde… Derinliklerimin sahibi Güzelliklerimin anlamı Hırçınlığımın sebebi Durgunluğumun amacı Sensin… Bekliyorum Elbet bir gün bulacağım seni Ya da sen geleceksin bana… Hiçbiri mümkün olmasa da Ben hep bu ümitle Bekleyeceğim seni, Saklayacağım içimde. Kimse anlamayacak, kimse bilmeyecek Neden böyle olduğumu… Ama ben her daim senin için Dalgalanmaya, durulmaya Devam ediyorum… Aşklarını benimle anlatacak insanlar, Özgürlüğü bende tadacaklar, Ölümü bende hissedecekler, Mavinin eşsiz güzelliğini bende bulacaklar. Ama hiçbiri bilemeyecek Bütün bunları senden aldığımı, Benim, sen olduğumu… Seni seviyorum sevdam, seni seviyorum…
Numan Solak
|