Akif Bu Şiiri Kime İthafen Yazdı

[meryemozcan]

İnternette dolaşan asparagas bir haber de olabilir ithafı konusunda hayretler içerisindeyim. Konu ile alakalı kanıtlanabilir bir düşüncesi olan arkadaşım varsa paylaşmasını bizi aydınlatmasını rica ediyorum. Sözü edilen şiir Fatih Kürsüsü'nde/ Vaiz Kürsüde bölümünde aşağıya ekliyorum.

Lisân-ı pâk-i Nebî’den yalanlar uyduruyor:
Sıkılmadan da "sevâb işledim" deyip duruyor!
Düşünmedin mi girerken şerîatin kanına?
Cinâyetin kalacak zanneder misin yanına?

Sevâb ümid ediyor ha! Deyin ki nâmerde:
"Sevâbı sen göreceksin huzûr-ı mahşerde!
Tepende gezdirecek ra’d-ı intikamını Hak,
Ki yıldırımları beyninde kaynayıp duracak.

Yakandan inmeyecek dest-i kahrı husrânın...
Nasıl iner ki, önünden kaçıp da nîrânın,
Civâr-ı nûr-ı nübüvvette mültecâ bulsan;
Bu türlü kurtuluş imkânı yok ya... Kurtulsan;

Şu izdihâmın elinden -ki belki bir milyar
Nüfûs-ı hâsiredir- kaçmak ihtimali mi var?
Bugün fesâdına kurban olan zavallıların
Vebâli boynuna yüklenmesin mi yoksa, yarın?

Kolay mı ümmeti idlâl edip sefîl etmek?
Kolay mı dîni hurâfât içinde inletmek?
Niçin Kitâb-ı İlâhî’yi pâyimâl ettin?
Niçin şerîati murdâr elinle kirlettin?

Çıkıp tepinmeye yok muydu başka bir sâha?
Nedir bu salladığın çifte, Kâbetu’llâh’a?
Herif! Şu millet-i mâsûmeden ne isterdin,
Ki doğru yol diye tuttun, dalâli gösterdin!"

Mehmet Akif

[sabah78]

Şiir M. Kemal için yazılmış diyenler var. Ancak bu mümkün değil gibi. Zira "FAtih Kürsüsünde" adlı eser -hatırladığım kadarıyla- 1914'te yayımlandı. Bu tarihte Atatürk, Türkiye siyasetinde aktif değildi.
Bir görüşe göre ise Said Nursi için yazılmıştır. Ancak bunu delillendirecek bir bilgiye de rastlamış değilim. Benim kanaatim bir kişiye ithafen değil, bir zihniyete ithafen yazıldığıdır. Zira Akif, Kuran'daki İslam ile Mğüslümanların yaşadığı İslam'ın farklı olduğunu öne sürer ve Kuran'a dönüşü salık verir. Bu şiirde de zannımca bu sapmalara vesile olan sahte hocalara, din simsaralarına atıfta bulunnmaktadır.

[Maverâ_Erbil]

Fatih Kürsüsünde ; “Hamasî Şairimiz Midhat Cemal’e” ithaf edilen bu uzun manzume 1914 yılında Safahat’ın dördüncü kitabı olarak yayınlanmadan önce, Sebil-ür-Reşad mecmuasında, 27 Haziran 1329 (1913) - 10 Temmuz 1330 (1914) tarihleri arasında tefrika edilmiştir.
Eser iki bölümden meydana gelmektedir:
“İki Arkadaş Fatih Yolunda” ve “Vaiz Kürsüde.” Mesnevi nazım şekliyle ve aruzun Mefâilün/Feilâtün/Mefâilün/Feilün (Fa’lün) kalıbıyla yazılan eserin sonu dua ile tamamlanmıştır.Fatih Kürsüsü’nde adlı manzume, tıpkı Süleymaniye Kürsüsü’nde olduğu gibi, yapı bakımından giriş, gelişme ve sonuç bölümleri olan bir tahkiyeli eser görünümündedir. Buna göre, “İki Arkadaş Fatih Yolunda” başlıklı kısım eserin giriş, camideki vaaz gelişme, dua
(didaktik karakterli) ise sonuç bölümünü oluşturur. Eserde anlatıcı, vaaza kadar şair, devamında ise kürsüdeki vaizdir. “İki Arkadaş Fatih Yolunda” adlı bölümde şair ve arkadaşı arasında geçen uzun konuşmaya yer verilmiştir. Manzumede sözü edilen “arkadaş”, büyük bir ihtimalle, Mehmet Âkif’in dostlarından olan ve eserini de ithaf ettiği Mithat Cemal olmalıdır.