Mustafa Kemal Atatürk Şiirleri

[Maverâ_Erbil]

AĞLAYALIM ATATÜRK'E
Ağlayalım Atatürk'e
Bütün dünya kan ağladı
Süleyman olmuştu mülke
Geldi ecel, can ağladı
Doğu batı cenup şimal
Aman tanrı bu nasıl hal
Atatürk'e erdi zeval
Memur mebusan ağladı
Atatürk'ün eserleri
Söyleyecek bundan geri
Bütün dünyanın her yeri
Ah çekti, vatan ağladı
Fabrikalar icat etti
Atalığın ispat etti
Varlığın Türke terketti
Döndü çarh devran ağladı
Bu ne kuvvet, bu ne kudret
Var idi bunda bir hikmet
Bütün Türkler İnön'İsmet
Gözlerimiz kan ağladı
Tren hattı tayyareler
Tükler giydi hep kareler
Semerkantla Buharalar
İşitti her yan ağladı
Siz sağ olun Türk gençleri
Çalışanlar kalmaz geri
Mareşalin askerleri
Ordular tümen ağladı
Zannetme ağlayan gülmez
Aslan yatağı boş kalmaz
Yalnız gidenler gelmez
Her gelen insan ağladı
Uzatma Veysel bu sözü
Dayanmaz herkesin özü
Koruyalım yurdumuzu
Dost değil, düşman ağladı


 Aşık Veysel

[Maverâ_Erbil]

Ayrılış Destanı

Gel vatan, yas tutan ocaklara gel!
Oğul Mustafalı kucaklara gel!
Gel, karayazılı çiçeklerle gel!
Dol gözümü vatan, Ata’n geçiyor!
 
Ektiğin gündüzdü, biçtiğin gece,
Güzelim ekini bastı delice
Herkte sabanlara, cenkte kılıca,
Abıhayatları katan geçiyor.

 Gün görünür güne bakan her şey,
Ne görsem benziyor, bak, O’na her şey,
Başlamış şeklinden isyana her şey,
Sanki her şeylerden o can geçiyor.

 Bir millet kolunca sallar üstünde,
Bir vatan boyunca yollar üstünde,
Dağlar bedenince küller üstünde,
Kanayı kanayı bir tan geçiyor.

 O’nu bize gökten zafer getirdi,
O’nu bizden alıp “Zafer” götürdü,
“Yer görmesin” diye doğmuş koç sırtı
Çağların bağrında yatan geçiyor.

 O, bindi; al atlar kesildi yağız,
O, bindi; bir yanardağ oldu Yavuz,
19 Sonteşrin... Delirdi deniz,
Hâlâ Marmara’dan figan geçiyor.

 Kara çıktı aynı gördüğü düşler,
Cümle mülhimeler zara durmuşlar,
Siyah borularda siyah ötüşler...
Bu sabah, İstanbul yastan geçiyor.

Defne burcu burcu seril yerlere,
Bak, selâma durmuş minarelere,
Bir şair şehirden bir âşık şehre,
Destanlar üstü destan geçiyor.


Zeki Ömer DEFNE

[Maverâ_Erbil]

Her Şey O’na Benzer

İncecikten bir kar yağar,
Tozar “Kemal, Kemal” diye...
Ak ellerin kalem tutar,
Yazar “Kemal Kemal” diye...

 Bütün eller “Kemal” yazar,
Bütün diller “Kemal” söyler,
Hey dağların anası,
“Kemal” siz vatan neyler?

 Söyle bana yavrucuğum,
Otur dizlerime de...
Hürlüğü yaşıyorsun, alabildiğine,
O mavi gözlerinde...

 Sen, Mustafa Kemal misin?

 Gel bana, yavrucuğum,
Sarıl boynuma...
Vatana nur veriyorsun,
Her ipek telinden saçlarının
Sarı ve yumuşak...

 Sen, Mustafa Kemal misin?
Dinle beni, yavrucuğum,
Koy başını göğsüme...
Usulcacık, şöyle:
Senin yüreğin midir bu çarpan,
Böyle aşkla, milyonlar adına,
Yüceliği, esenliği için vatanın?

Sen, Mustafa Kemal misin?

Sırmalar, rütbeler değil istediğin,
Ayağındaki toz,
Alnındaki ter bile
Nurlu gelecekler için...
Söyle bana yavrucuğum...

 M. Sunullah ARISOY

[Maverâ_Erbil]

    Atatürk’e


Kara toprak diye en hissiz ayaklar hatta

Basamaz toprağa, toprakta cenazen varken,

Ne büyüksün ki huzurunda küçüktür matem,

On sekiz milyon adam tek kişidir ağlarken.



Mithat Cemal Kuntay

[Maverâ_Erbil]

Dağlarda tek tek
ışıklar yanıyordu.
Ve yıldızlar öyle
ışıltılı,
öyle ferahtılar ki
şayak kalpaklı adam
nasıl ve
ne zaman
geleceğini bilmeden
güzel, rahat günlere
inanıyordu
ve gülen bıyıklarıyla
duruyordu ki
mavzerinin yanında,
birdenbire beş adım sağında
O'nu gördü
Paşalar onun arkasındaydılar
O, saati sordu.
Paşalar: "Üç" dediler.
Sarışın bir kurda benziyordu.
Ve mavi gözleri çakmak
çakmaktı.
Yürüdü uçurumun başına
kadar,
eğildi durdu.
Bıraksalar
İnce uzun bacakları üstünde
yaylanarak
ve karanlıkta akan
bir yıldız gibi kayarak
Kocatepe'den Afyon ovası'na
atlayacaktı

Nazım HİKMET

[Maverâ_Erbil]

Adım Mustafa Kemal, soyadım Atatürk,

Tarihi biz yazmıştık, tarihe gömülüyordu yüce Türk.

Şamar oğlanı olmuştuk, önüne gelen bize attı tokadı,

Vatan elden gidiyordu, Osmanlının kalmamıştı takatı.

Gün, o gündü: ya Türk olup bilinmek, ya yok olup silinmek,

Türksüz dünya olamazdı, hakkımızdı sevinmek.

Tek yürek, tek bilek olduk, yıldırım gibi çaktık,

Cepheden cepheye koşup, tarihi görevimizi yaptık.

Her yönden geri idik, sil baştan bir Türkiye yarattık,

Bizler ölüp gittik ama, sizlere hür bir vatan bıraktık.

Beşer şaşar' derler, bizler yanlış yaptı isek, sizler onu düzeltin,

Biz, Türkiye'yi bu kadar yücelttik, sizler daha fazla yüceltin.

Vatan, millet uğrunda bir olursa emeller,

Türk anası doğurur ne Mustafa Kemal'ler...

Cevat Eğilmez