Deniz gözlü kahramanım, seni çok seviyorum.
Keşke şu an karşımda olsan, seni daha yakından tanısam, merak ettiklerimi sana sorsam… Ben seni kitaplardan tanıdım, askeri yönlerini, savaşlarda gösterdiğin kahramanlıkları, zor durumlarda gösterdiğin azmi, insanlara verdiğin güveni… Ama benim asıl merak ettiğim, senin insani yönlerin. Ben, senin duygularını merak ediyorum. Atatürk tek başına kaldığında neler düşünür? Babasız büyüdüğüne ağlar mı? Annesini özler mi? Bir oğlu olsun ister mi? Üşür mü?.. Resimlerine, masmavi derin sular gibi akan gözlerine bakınca, bunları soruyorum kendi kendime.
Bu ülkeyi düşmanlardan kurtardın biliyorum. Bizi esir etmedin, namerde boyun eğmedin. Namusumuzu, şerefimizi, malımızı, canımızı sana borçluyuz. Ay yıldızlı bayrağımızın altında güvendeyiz. Cumhuriyet’e ve ilkelerine yürekten bağlıyız.
Biz, Atatürk çocuklarıyız; Türk’üz, doğruyuz, çalışkanız…
Geceleri rahatça uykuya dalabiliyorsak, özgürce sokaklarda gezebiliyorsak, güvenle, bu senin sayendedir.
Seni çok ama çok seviyorum.
Göstermiş olduğun cesaret karşısında saygıyla eğiliyorum.
Dilruba
6. sınıf öğrencilerimden birinin bugün yazdığı yazı.
Dilber MC Theme by HarzeM