Başlıca Dil Grupları ve Türkçenin Dünya Dilleri Arasındaki Yeri

Başlıca Dil Grupları ve Türkçenin Dünya Dilleri Arasındaki Yeri 4
Dil Grupları: 4
1. Tek heceli diller 4
2. Eklemeli (bitişken) diller 4
3. Çekimli (bükümlü) diller 4
Dil Aileleri: 4
Türkçenin Dünya Dilleri Arasındaki Yeri 5

Başlıca Dil Grupları ve Türkçenin Dünya Dilleri Arasındaki Yeri

Dil Grupları:

Diller, kelime yapılarının ortak ve farklı özelliklerine göre üçe ayrılır. Bunlara dil grupları denir:

1. Tek heceli diller

Kelimeler tek hecelidir. Yapım ve çekim ekleri yoktur. Kelimeler cümledeki kullanım yerlerine göre anlam kazanırlar. Çince, Japonca

2. Eklemeli (bitişken) diller

Kelimelerin kökleri değişmez, Kullanımda kelimeye getirilen ekler, kelimelerin anlamlarını ve görevlerini belirler. Türkçe, Moğolca, Macarca

3. Çekimli (bükümlü) diller

Kelimeler kullanımda değişiklerle uğrar. Ön-ek, iç-ek, son-ek kavramları vardır. Bazılarında ünsüzler değişmez, ünlüler değiştirilerek yeni kelimeler yapılır. Yani kökler ünsüzlerden ibarettir. Arapça, Farsça, İngilizce, Hintçe vb.

Dil Aileleri:

Diller, köken bakımından aralarında bulunan akrabalık bağlarına göre ailelere ayrılırlar. Burada esas alınan, “ana dil”dir. Akraba diller bu ana dilden ayrılmıştır. Ana dilden ayrılan diller farklı birer dil olduktan sonra bu diller içerisinde lehçeler, şiveler ve ağızlar oluşabilir.

Başlıca dil aileleri şunlardır:

1. Hint-Avrupa Dilleri

a. Asya Dilleri: Hintçe, Farsça

b. Avrupa Dilleri: Germen Dilleri (Almanca, İngilizce), Lâtin Dilleri (İtalyanca, Fransızca, İspanyolca), Slav Dilleri (Rusça, Bulgarca, Sırpça)

2. Hami-Sami Dilleri: Arapça, İbranice

3. Çin-Tibet Dilleri: Çince, Tibetçe

4. Ural-Altay Dilleri:

a. Ural Dilleri: Fince, Macarca

b. Altay Dilleri: Türkçe, Moğolca, Mançu-Tunguz dilleri

5. Bantu Dilleri: Habeşçe, Afrika dilleri

Türkçenin Dünya Dilleri Arasındaki Yeri

1. Türkçe Ural-Altay dil ailesinin Altay koluna mensuptur.

2. Türkçe eklemeli (sondan eklemeli) bir dildir. Değişmez kökler, yapım ve çekim ekleri vardır. Öncelik yapım eklerinindir. Yapım ekleri anlam; çekim ekleri de görev belirler.

3. Türkçede kalınlık-incelik ve düzlük-yuvarlaklık uyumları vardır. Ünsüzler arasında da sertlik-yumuşaklık uyumu vardır.

4. Söz diziminde kelimeler yardımcı öğelerden ana öğeye doğrudur.