CAHİT KÜLEBİ
20 Aralık 1917'de Tokat’ta doğdu, 20 Haziran 1997
tarihinde Ankara’da öldü. Sivas Lisesi'nden mezun
oldu. İstanbul Yüksek Öğretmen Okulu Türk Dili ve
Edebiyatı Bölümü’nü bitirdi. Antalya lisesi'nde,
Ankara Devlet Konservatuvarı'nda, Ankara Gazi
Lisesi'nde edebiyat öğretmenliği yaptı. Milli
Eğitim müfettişi oldu. İsviçre’ye kültür ataşesi
ve öğrenci müfettişi olarak atandı. Yurda dönünce
Milli Eğitim Bakanlığı Başmüfettişliği ve Kültür
müsteşar yardımcılığı görevlerinde bulundu.
1972'de emekliye ayrıldı. 1983 yılına kadar Türk
Dil Kurumu'nda çalıştı. 1976'dan sonraki dönemde
Türk Dil Kurumu Genel Yazmanı’ydı. İlk şiirleri "Nazmi
Cahit" takma ismiyle 1938'de Gençlik dergisinde
yayınlandı. Daha sonra Varlık Dergisi'nde
yayınlanan şiirlerinde de aynı imzayı kullandı.
1950-1954 arasında Sokak, İnsan, Türk Dili,
Yaratış, Kültür Dünyası gibi dergilerde çıkan
şiirleriyle ünlendi. İlk şiir kitabı "Adamın Biri"
1946'da yayınlandı. 1949'da çıkan ikinci kitabı
"Rüzgâr"da
Orhan Veli şiirine yaklaştığı dikkat
çekti. "Atatürk Kurtuluş Savaşı'nda adlı eseri, Nevit Kodallı'nın "Atatürk Oratoryosu"na temel
oluşturdu. 1940 sonrasında başlayan şiirimizin
yenileşmesi hareketinde kendine özgü bir yeri var.
Rahat anlatımı, içtenlik ve duyarlılığıyla ilgi
çeken titiz bir şiir işçisi.
ESERLERİ
ŞİİR:
Adamın Biri (1946)
Rüzgâr (1949)
Atatürk Kurtuluş Savaşında (1952)
Yeşeren Otlar (1955)
Süt (1965)
Şiirler (1969)
Türk Mavisi (1973)
Sıkıntı ve Umut (1977)
Yangın (1980)
Bütün Şiirleri (1982)
Güz Türküleri (1991)
Bütün Şiirleri (1997)
ANI:
İçi Sevda Dolu Yolculuk 1986
DÜZ YAZI:
Şiir Her Zaman 1985
ÖDÜLLERİ:
1955 Türk Dil Kurumu Edebiyat Ödülü Yeşeren Otlar
ile
1981 Yeditepe Şiir Armağanı Yangın ile
