|
AFŞAR TİMUÇİN
1939'da Manisa’nın Akhisar ilçesinde dünyaya geldi. İstanbul
Üniversitesi
Edebiyat Fakültesi Fransız
Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde öğrenim görürken 1967'de
Kanada’ya gitti. Montreal üniversitesinin
felsefe bölümünden mezun
oldu. Yurda dönüşünde Erzurum
Atatürk Üniversitesi Tıp
Fakültesi’nde Fransızca okutmanlığına başladı. Aynı
üniversite de doktorasını verdi. 1992’de profesörlüğe
yükseldi. İstanbul’da Kavram Yayınları'nın ve üç aylık
Felsefe Dergisinin (ilk sayı Ekim-Aralık 1977) sahip ve
yönetmenliğini yaptı. Mimar Sinan Üniversitesi İstanbul
Devlet Konservatuvarı'nda öğretim üyesi. Yazı alanında adını
1956'da Vatan
gazetesinde yayınlanan
"Heykel" adlı
öyküsüyle duyurdu.
Şiirleri ve
yazıları
Yelken, Ataç, Papirüs, Yeni Edebiyat, Varlık, Soyut, Yeni
Ufuklar, Milliyet Sanat, Yazko Edebiyat gibi dergilerde
yayınlandı. Toplumcu dünya görüşüne bağlı, öz ve biçim
bakımından bütünleşmiş bir şiir anlayışı geliştirmeye
çalıştı. "Tahir ile
Zühre", "Leyla ile Mecnun", "Ferhat ile Şirin", "Arzu
ile Kamber", "Güllü ile Hamza" isimli halk öykülerini destan
biçiminde yeniden yazarak 1969'da "Destanlar"
ismiyle kitaplaştırdı. Felsefeyle ilgili kitaplarının
yanısıra öykü ve
deneme kitapları da
yayınladı.
ESERLERİ
ŞİİR:
Çöl (1968)
Destanlar (1969)
Böyle Söylenmeli Bizim Türkümüz (1974)
Savaşçı Türküleri (1980)
Ey Benim Güzel Sevdalım (1984)
Bu Sevda Böyle Gider (1992)
Akşam
Türküleri (1996)
ANTOLOJİ:
Wietnam Şiiri (A. Kadir ile birlikte, 1984)
Filistin Şiiri (1974-1983)
Portekiz Sömürgeleri Şiiri (1975)
ROMAN:
Yarına Başlamak (1975, 1977)
Gece Gelen Eski Dost (1980, 1983)
Kıyılar Durunca (1983)
ÖYKÜ:
Denizli Pencere (1981)
Neden Bazı Akşamlar (1985)
FELSEFE-ARAŞTIRMA:
Aristoteles Felsefesi (1976)
Descartes Felsefesine Giriş (1980)
Niçin Yapısalcılık Değil (1984)
Gerçekçi Düşüncenin Kaynakları (1984)
Gerçekçi Düşüncenin Gelişimi (1986)
Estetik (1987) |
|