|
AHMED MİTHAD
1844'te İstanbul’da doğdu. 28 Aralık 1912'de İstanbul'da
yaşamını yitirdi. İstanbul Mısır Çarşısı esnafından Hacı
Sülayman Ağa'nın oğlu. Babasını küçük yaşta kaybetti.
1854'te Vidin'de bulunan ağabeyi Hafız Ali Ağa'nın yanına
gönderildi.
Eğitimine burada başladı.
1857'de ailesi ile birlikte İstanbul'a döndü. Mısır
Çarşısı’nda bir aktarın yanına çırak verildi. Ağabeyinin
yanında çalıştığı Mithad Paşa'nın yanına girdi. Mithad Paşa
1861'da Niş Valiliği'ne atanınca ağabeyi ile birlikte Niş'e
gitti. Rüşdiyeyi orada bitirdi. Rusçuk'da Tuna Vilayeti
Kalemi'ne memur olarak girdi. Çalışkanlığı ile Mithad
Paşa'nın gözüne girdi. Paşa ona kendi adını verdi. Bu arada
özel dersler alarak Fransızca'sını ilerletti. 1866'da
çevirmen olarak gittiği Sofya'da evlendi. Tuna
Gazetesi'nin başyazarı oldu. 1869'da Mithad Paşa
ile birlikte Bağdat'a gitti. Vilayet matbaası ve resmi
vilayet gazetesi
Zevra'nın müdürlüğünü yaptı. İlk kitabı olan Hece-i Evvel
adlı ders kitabını
burada yazdı. 1871'da ağabeyi ölünce İstanbul'a döndü.
Tahtakale'deki evinin altına küçük bir matbaa kurarak kendi
kitaplarını basmaya başladı. Bir yandan da Basiret
gazetesine yazılar yazdı. 1872'da
Namık Kemal ile tanıştı. Devir ve Bedir isimli iki
gazete çıkardı. Bu
gazeteler kapatılınca Dağarcık ve Kırkambar dergilerini
yayınladı. Bu dergilerde çıkan yazılar nedeniyle Namık
Kemal, Ebüzziya Tevfik gibi yazarlarla birlikte Rodos'a
sürgüne gönderildi. 3 yıl kaldığı Rodos'ta Medrese-i
Süleymaniye isimli bir
okul açıp
ders verdi. 5. Murat'ın affıyla 1876'da İstanbul'a
döndü. 1876'da İttihat Gazetesi'ni yayınlamaya başladı.
Muhalif tutumunu yumuşatarak 2. Abdülhamit'e yakınlaştı.
Devletin resmi gazetesi Takvim-i Vakayi ve devletin basımevi
olan Matbaa-i Amire'nin müdürlüğüne atandı. Mithad Paşa
davasında paşanın aleyhine tanıklık yaptı. 1878'de Osmanlı
Sarayı'nın desteğiyle Tercüman-ı Hakikat gazetesini kurdu.
1888'de İsveç'te toplanan Müsteşrikler Kongresi'ne katıldı.
1895'te Meclis-i Umur-ı Sıhhiye ikinci reisi oldu. Aynı yıl
Sabah gazetesinde yayınlanan "Dekadanlar" başlıklı yazısıyla
Servet-i Fünun'u eleştirdi. Sanat ve edebiyat
çevrelerinin tepkisini çekti.
Yazarlığı bırakmak zorunda
kaldı. Ölümüne kadar Darülfünun'da dünya
tarihi ve dinler
tarihi dersleri verdi, hayır kurumlarında çalıştı.
ESERLERİ:
ROMAN-ÖYKÜ:
Kıssadan Hisse (öykü, 1869)
Esaret (1870)
Hasan Mellah (1873)
Hüseyin Fellah (1873)
Dünyaya İkinci Geliş yahut İstanbul'da Neler Olmuş (1873)
Yeryüzünde Bir Melek (1875)
Felatun Bey'le Rakım Efendi (1875)
Karı Koca Masalı
(1875)
Paris'de Bir Türk (1876)
Süleyman Musuli (1877)
Karnaval (1881)
Vah (1882)
Dürdane Hanım (1882)
Acaib-i Alem (fenni roman, 1882)
Cellad (1884)
Letaif-i Rivayat (25 kitaplık öykü dizisi, 1887)
Haydut Montari (1888)
Demir Bey yahut İnkişaf-ı Esrar (1888)
Gürcü Kızı yahit İntikam (1889)
Diplomalı Kız (1890)
Müşahedat (romanın romanı, 1891)
Hayal ve Hakikat (1892)
Taaffüf (Fatma Aliye ile, 1895)
Gönüllü (1896)
Amerika Doktorları
(fenni roman, 1898)
Jön Türk (1910)
OYUNLAR:
Eyvah (oyun, 1871)
Açık Baş (oyun,
1874)
Ahz-ı Sar yahut Avrupa'nın Eski Medeniyeti (1874)
Zuhur-ı Osmaniyan (1877)
Çengi (1877)
Çerkeş Özdenler (1884)
Fürs-i Kadim'de Bir Facia yahut Siyavuş (oyun, 1884)
DİL KİTAPLARI:
Durub-ı Emsal-i Osmaniye Hekimiyatının Ahvalini Tasvif
(1871)
TARİH:
Kainat (15 kitap, 1871-1881)
Üss-i İnkilab (2 cilt, tarih 1877-1878)
Tarih-i Umumi (2 cilt, 1878-1879)
Mufassal Tarih-i Kurun-ı Cedide (3 cilt, 1886-1888)
Tedris-i Tarih-i Edyan (1913)
Tedris-i Tarih-i Umumi (1913)
MAKALE-MEKTUP:
Menfâ (1877)
Zübdet-ül Hakayık (anı-belge, 1878)
Ekonomi-Politik (1879)
Müntehabat-ı Tercüman-ı Hakikat (3 cilt, 1883)
Arnavudlar ve Solyotlar (1888)
Müntehebat-ı Ahmed Mithad (3 cilt, 1889)
Halla-ü Ukad (mektuplar, 1890)
RUHBİLİM:
Nevm ve Hâlât-ı Nevm (1881)
İlhamat ve Tagligat (1885)
|
|